Ушбу мақолада вояга етмаганлар ҳуқуқбузарликларининг умумий ва якка тартибдаги профилактикасини такомиллаштиришнинг ҳуқуқий-ташкилий истиқболлари таҳлил қилинган. Тадқиқотда амалдаги профилактика тизимида кузатилаётган институционал камчиликлар, идоралараро ҳамкорликнинг етарли даражада интеграция қилинмагани, эрта аниқлаш ва эрта ёрдам механизмларининг формал ишлаши ҳамда якка тартибдаги реабилитация режаларининг амалда шаблонлашиб қолгани ёритилган. Мақолада халқаро стандартлар (БМТнинг Ар-Риёд принциплари, Пекин қоидалари, Гавана қоидалари ва Бола ҳуқуқлари тўғрисидаги Конвенция) талаблари билан уйғун ҳолда профилактика моделини “репрессив-назорат” ёндашувидан “ижтимоий-реабилитацион” ёндашувга босқичма-босқич ўтказиш зарурати асосланган. Шунингдек, риск ва эҳтиёжларни баҳолаш (SAVRY, PCL:YV каби методикалар), кейс-менежмент, рақамли интеграцияланган маълумотлар базаси, диверсия ва тикловчи адолат элементларини қонунчиликка имплементация қилиш бўйича илмий-амалий таклифлар илгари сурилган.
Maqolada jamoat xavfsizligini ta’minlashda davlat-xususiy sheriklik (DXSh) mexanizmlarini samarali joriy etish va barqaror ishlashini ta’minlaydigan huquqiy asoslarni rivojlantirish yo‘llari tahlil qilinadi. Tadqiqotda DXShning xavfsizlik sohasidagi qo‘llanish doirasi va chegaralari, davlatning konstitutsiyaviy majburiyatlari hamda xususiy sherik ishtirokini legitimlashtiruvchi normativ mezonlar o‘rtasidagi muvozanat masalasi markazga qo‘yiladi. Shartnomaviy tartibga solishning sifatini oshirish, risklarni taqsimlash va javobgarlikni aniq belgilash, moliyalashtirish va kafolat mexanizmlarini standartlashtirish, davlat nazorati va auditning protsessual asoslarini kuchaytirish kabi yo‘nalishlar yoritiladi. Alohida e’tibor KPI/SLA asosida natijadorlikni baholashning huquqiy modeli, manfaatlar to‘qnashuvini boshqarish, shaffoflik va korrupsiyaga qarshi komplaens, shaxsga doir ma’lumotlar himoyasi hamda kiberxavfsizlik talablarini DXSh shartnomalariga integratsiya qilish masalalariga qaratiladi. Xulosa qismida jamoat xavfsizligi bo‘yicha DXSh loyihalarini huquqiy jihatdan mustahkamlashga doir konseptual takliflar, normativ-huquqiy o‘zgartirishlar yo‘nalishlari va amaliy tavsiyalar ishlab chiqiladi.
Maqolada jamoat xavfsizligini ta’minlash tizimida davlat-xususiy sheriklik (DXSh) mexanizmlarining nazariy-huquqiy asoslari tahlil qilinadi. Tadqiqot DXShning huquqiy tabiati, xavfsizlik sohasida davlatning konstitutsiyaviy majburiyatlari hamda xususiy sektor ishtirokini legitimlashtiruvchi normativ mezonlar o‘rtasidagi muvozanatni asoslashga qaratilgan. Maqolada DXSh loyihalarining institutsional arxitekturasi, vakolat va mas’uliyat taqsimoti, risklarni boshqarish, shartnomaviy dizayn, moliyalashtirish va kafolat mexanizmlari yoritiladi. Shuningdek, KPI/SLA asosida natijadorlikni baholash, davlat nazorati va audit instrumentlari, shaffoflik va korrupsiyaga qarshi komplaens, shaxsga doir ma’lumotlar himoyasi hamda kiberxavfsizlik talablarini DXSh munosabatlariga integratsiya qilish masalalari ko‘rib chiqiladi. Xulosa qismida jamoat xavfsizligi sohasida DXShning huquqiy barqarorligini kuchaytirish bo‘yicha konseptual takliflar ilgari suriladi.
Termiz V–VII asrlarda. Shahar joylashgan o’rni va tuzilishi haqida Xitoy manbalari. Termiz arablar istilosi davrida. Chag’oniyon (Sag’oniyon-Budrach). Somoniylar davrida Termiz, rejalashtirish, asosiy qurilishlar. Arab mualliflari ma’lumotlari. Termiz G’aznaviylar, Qoraxoniylar va Saljuqiylar davrida. Shahar tuzilishi va uning mavzelari, zamonaviy yirik shaharga aylanishi. Termiz mo’g’ullar istilosidan so’ng, shahar hududining o’zgarishi. Temuriylar davri tarixiy manbalarida Termiz shahri, uning vazifasi va qurilishi tarixi. Termiz so’nggi o’rta asrlar davrida.
В настоящем исследовании рассматриваются психологические установки студенток к проблеме домашнего насилия на примере Самаркандского государственного университета, с учётом их образовательного профиля. Актуальность темы определяется масштабностью феномена домашнего насилия как на глобальном уровне, так и в контексте Узбекистана, где данная проблема остаётся недостаточно осмысленной в молодёжной академической среде. В выборку вошли две целевые группы: студентки первого курса факультета психологии (n=22) и второго курса факультета социологии (n=28). В качестве основного метода использовалась полустандартизированная анкета, включающая 10 закрытых вопросов, направленных на выявление оценок масштабов насилия, уровня виктимблейминга, допустимости внешнего вмешательства, а также способности к распознаванию психологических форм насилия.