Ushbu maqolada Surxon vohasining (Surxondaryo viloyati) zamonaviy turizm salohiyati, uning mintaqa iqtisodiyoti va ijtimoiy hayotidagi oʻrni hamda rivojlanish bosqichlari atroflicha tahlil qilingan. Vohaning paleolit davridan boshlab oʻrta asrlargacha boʻlgan noyob arxeologik yodgorliklari, buddaviylik madaniyati merosi hamda islomiy ziyoratgohlari tarixiy turizm nuqtai nazaridan yoritilgan. Shuningdek, hududning ekologik jozibadorligini belgilovchi Sangardak sharsharasi, Omonxona shifobaxsh bulogʻi va Xoʻjaikon tuz gʻori kabi tabiiy inshootlarning imkoniyatlari oʻrganilgan. Maqolada turizm infratuzilmasini yaxshilash, oilaviy mehmon uylarini tashkil etish va mintaqada "Xavfsiz turizm" tizimini joriy etishning mahalliy aholi bandligini taʼminlashdagi samaradorligi statistik maʼlumotlar asosida koʻrsatib berilgan.

Ushbu maqolada Amir Temur va Temuriylar davrida Termiz shahrining harbiy-strategik, siyosiy hamda ma’naviy hayotdagi o‘rni tadqiq etiladi. Tarixiy manbalar asosida Termizning Sohibqiron hokimiyatini mustahkamlashdagi hissasi, Termiz sayyidlarining davlat boshqaruvidagi ma’naviy ta’siri, Sayyid Barakaning Amir Temur hokimiyatini qonuniylashtirishdagi roli, shuningdek, Temuriylar va Termiz sayyidlari o‘rtasidagi sulolaviy aloqalar tahlil qilinadi. Maqolada Termizning “Madinat ar-rijol” (“Mardlar shahri”) sifatidagi nufuzi, Amudaryo kechuvining strategik ahamiyati hamda Temuriylar davridagi iqtisodiy va madaniy taraqqiyot jarayonlari yoritilgan.

Мазкур мақолада ҳарбий таълим тизимида «ўқитиш усулларини оптималлаштириш» тушунчасининг педагогик-психологик мазмун-моҳияти ва критериал тавсифи тизимли таҳлил қилинган. Мақола матни умумий дидактик қонуниятлардан ҳарбий соҳанинг хусусий жиҳатларига йўналтирилган ҳолда баён этилиб, курсантларнинг когнитив юкламасини бошқариш, стресс муҳитига мослашиш ва мотивациясини оширишнинг психологик хусусиятлари очиб берилган. Шунингдек, мақолада оптималлаштириш даражасини баҳоловчи критериал мезонлар (натижавийлик, вақт, ресурс, психологик барқарорлик) ишлаб чиқилиб, мавжуд муаммолар ечими бўйича илмий таклифлар ва уларнинг амалий натижалари асосланган.

Мазкур мақолада жаҳондаги геосиёсий ўзгаришлар, «гибрид урушлар» ва рақамли технологияларнинг ривожланиши шароитида олий ҳарбий таълим муассасаларида (ОҲТМ) кадрлар тайёрлаш тизимининг мазмун-моҳияти ва унга қўйиладиган замонавий талаблар тизимли таҳлил қилинган. Мавзунинг долзарблиги умумийдан хусусийга қараб баён этилиб, маҳаллий ва хорижлик олимларнинг назарий қарашлари қиёсий ўрганилган. Мақолада ОҲТМдаги ўқитиш тизимининг бугунги ҳолати, мавжуд муаммолар ва уларнинг ижобий ечими сифатида компетенциявий-ситуацион, дуал ҳамда «ақлли ҳарбий таълим» (Smart Military Education) моделларини жорий этиш бўйича илмий таклифлар ва уларнинг кутилаётган амалий натижалари асослаб берилган.

This article explores the aesthetics of the absurd in the plays of Edward Albee, one of the most influential American dramatists of the 20th century. Through an analysis of selected works, particularly The Zoo Story and Who’s Afraid of Virginia Woolf?, the study examines how Albee incorporates elements of absurdism such as existential anxiety, breakdown of communication, and the illusion of reality. The paper follows the IMRAD structure to investigate how absurd aesthetics function both as a stylistic device and as a philosophical framework in Albee’s dramatic world.