Mazkur maqolada ichki audit tekshiruv natijalarini shakllantirish va ularni rahbariyat hamda manfaatdor tomonlarga taqdim etishning nazariy va amaliy jihatlari yoritilgan. Unda ichki auditning tashkilot boshqaruvidagi o‘rni, tekshiruv jarayonining bosqichlari, audit natijalarini hujjatlashtirish va hisobotlarni tayyorlash tamoyillari batafsil tahlil qilingan. Shuningdek, xalqaro standartlar (IIA, COSO, ISA) asosida ichki audit hisobotlarini samarali taqdim etish usullari, O‘zbekiston korxonalarida uchrayotgan amaliy muammolar hamda ularni bartaraf etish bo‘yicha taklif va tavsiyalar ishlab chiqilgan. Maqolada ichki auditning strategik boshqaruvdagi roli, rahbariyat qaror qabul qilishdagi ahamiyati hamda zamonaviy axborot texnologiyalaridan foydalanishning afzalliklari ham yoritib berilgan.

This article discusses the pedagogical profession, its emergence and development.

Мақолада фавқулодда вазиятларни олдини олиш ва бартараф этишда ҳорижий давлатларнинг ҳамкорлик соҳасидаги тажрибалари қиёсий-ҳуқуқий ва ташкилий-бошқарув ёндашуви асосида таҳлил қилинади. Тадқиқотда ҳамкорликнинг асосий институционал механизмлари — ягона бошқарув занжири (incident command), идоралараро штаблар, рискка асосланган сценарий режалаштириш, erta огоҳлантириш ва мониторинг тизимлари, ресурслар консолидацияси, логистика ва резервлар бошқаруви, аҳоли билан коммуникация, ҳамда қўшма ўқув-машқлар — тизимли кўриб чиқилади.

Mazkur maqolada pedagogik menejmentda innovatsion texnologiyalarni joriy etish masalalari yoritilgan. Ta’lim tizimida boshqaruv jarayonlarini takomillashtirish, raqamli platformalardan foydalanish, sun’iy intellekt va axborot-kommunikatsiya texnologiyalarini tatbiq etishning nazariy va amaliy jihatlari tahlil qilinadi. Shuningdek, o‘qituvchi va rahbar kadrlarning innovatsion kompetensiyalarini rivojlantirish, ta’lim jarayonida samaradorlikni oshirishga qaratilgan ilg‘or tajribalar o‘rganilgan. Maqolada pedagogik menejmentni modernizatsiya qilish orqali ta’lim sifati, samaradorligi va raqobatbardoshligini ta’minlash bo‘yicha ilmiy-amaliy tavsiyalar ishlab chiqilgan.

This article examines the problems and prospects of developing communicative competence among university lecturers. The relevance of the topic is due to the increasing demands for the quality of education and the need to improve the effectiveness of interaction between lecturers and students in the modern educational environment. The article analyzes different approaches to defining the concept of "communicative competence" and identifies the main components necessary for successful pedagogical communication. Particular attention is paid to the problems arising in the process of developing communicative competence of lecturers, such as the insufficient development of teaching methods, lack of time for professional development, and psychological barriers in communication. Based on the analysis, promising directions are proposed for the development of communicative competence among university lecturers, including the introduction of interactive teaching methods, the development of special training programs, and the creation of a favorable educational environment that promotes the exchange of experience and the development of professional skills.