Ushbu maqolada So‘fi Olloyorning “Sabotul ojizin” asarida uchraydigan ilmiy atamalar tahlil etilgan. Asar o‘z davrining diniy, falsafiy va tibbiy bilimlarini yoritishda muhim manba bo‘lib xizmat qilgan. Ilmiy terminlarning ishlatilish shakli, ularning o‘rni va mazmuni maqola asosida o‘rganilgan. Shuningdek, So‘fi Olloyorning “Sabotul ojizin” asarida qo‘llanilgan ilmiy atamalar morfologik (so‘z yasash va tuzilish) hamda semantik (ma’no) jihatdan tahlil qilinadi. Asarda uchraydigan arabcha va forscha kelib chiqishga ega bo‘lgan ilmiy tushunchalar o‘zbek tilidagi ishlatilish shakllari bilan solishtirilib, ularning lug‘aviy va uslubiy qiymati aniqlanadi. Atamalar diniy-ilmiy, falsafiy va axloqiy ma’nolarni o‘zida mujassam etgan bo‘lib, ularning asardagi kontekstda tutgan o‘rni va u orqali berilgan tushunchaning semantik yuklamasi yoritiladi.
Uzbekistan plays a crucial role in the tourism landscape of Central Asia, serving as both a prominent destination and a key facilitator for regional tourism development. Positioned at the crossroads of the ancient Silk Road, Uzbekistan boasts a rich cultural heritage, including historic cities like Samarkand, Bukhara, and Khiva, which attract international visitors. The country’s modern infrastructure, regional connectivity, and increasing focus on tourism promotion contribute to its role as a gateway for travelers exploring Central Asia. Uzbekistan’s leadership in regional tourism initiatives, economic contributions, and its efforts to promote sustainable practices are key elements driving the growth of the tourism sector. As a cultural and historical hub, Uzbekistan not only fosters cross-border tourism within Central Asia but also strengthens regional cooperation, economic development, and cultural exchange. This paper explores Uzbekistan’s strategic position in Central Asia’s tourism industry, highlighting its impact on both national and regional tourism dynamics.
Mazkur maqolada o‘zbek jadidchilik harakatining yorqin vakili Hamza Hakimzoda Niyoziyning ilmiy o‘rganilish jarayoni bosqichma-bosqich tahlil etiladi. Adibning adabiy, tilshunoslik, dramaturgiya va pedagogik faoliyati yuzasidan shakllangan ilmiy ma’lumotlarning dastlabki mafkuraviy yondashuvlardan boshlab, mustaqillikdan keyingi erkin va tanqidiy ilmiy tadqiqotlar yo‘nalishlarigacha bo‘lgan rivojlanish holati yoritib berilgan. Maqolada Hamza merosining raqamli muhitda aks etishi, zamonaviy tadqiqotlar va elektron resurslar orqali keng ommaga taqdim etilishi masalalariga ham alohida e’tibor qaratilgan. Shuningdek, maqola Hamza ijodining o‘rganilishi borasidagi ilmiy maktab shakllanishi va istiqboldagi tadqiqot yo‘nalishlari uchun asos bo‘la oladi.
This article analyzes the artistic and philosophical interpretation of nature in Norkobil Norkobilov’s novella “The Dog of the Thicket.” The natural imagery—thicket, cold, and darkness—is used to reflect the protagonist’s alienation from society, inner suffering, and existential loneliness. The dog represents a marginalized individual whose silent resistance and emotional depth unfold through symbolic landscape descriptions. Nature in the story acts not as a backdrop but as a psychological and symbolic layer of meaning.