Mazkur maqolada o‘zbek jadidchilik harakatining yorqin vakili Hamza Hakimzoda Niyoziyning ilmiy o‘rganilish jarayoni bosqichma-bosqich tahlil etiladi. Adibning adabiy, tilshunoslik, dramaturgiya va pedagogik faoliyati yuzasidan shakllangan ilmiy ma’lumotlarning dastlabki mafkuraviy yondashuvlardan boshlab, mustaqillikdan keyingi erkin va tanqidiy ilmiy tadqiqotlar yo‘nalishlarigacha bo‘lgan rivojlanish holati yoritib berilgan. Maqolada Hamza merosining raqamli muhitda aks etishi, zamonaviy tadqiqotlar va elektron resurslar orqali keng ommaga taqdim etilishi masalalariga ham alohida e’tibor qaratilgan. Shuningdek, maqola Hamza ijodining o‘rganilishi borasidagi ilmiy maktab shakllanishi va istiqboldagi tadqiqot yo‘nalishlari uchun asos bo‘la oladi.

Ushbu maqolada buyuk mutafakkir va shoir Hazrat Alisher Navoiy ijodida ilm olishning o‘rni va ahamiyati tahlil qilinadi. Shoir asarlarida ilmga bo‘lgan rag‘bat, ma’rifatning insoniy va ijtimoiy hayotdagi o‘rni, bilimsizlikning salbiy oqibatlari yoritilgan.

Ushbu maqolada Alisher Navoiy tomonidan yozilgan “Sab’ayi Sayyor” dostoni asosida psixologik ifoda vositalari tahlil qilinadi. Unda asardagi qahramonlarning ichki kechinmalari, aqliy va hissiy kurashlari, tafakkurdagi o‘zgarishlar badiiy tasvir usullari orqali yoritilgan. Navoiy o‘zining yuqori badiiy mahorati bilan inson qalbidagi murakkab ruhiy jarayonlarni obrazlar vositasida aks ettirishga erishgan.

Qon organizmning eng muhim to’qimalaridan biridir. Qon, limfa va to’qimalar aro suyuqligi organizmning ichki muhitini tashkil qiladi. Organizmning barcha to’qima va hujayralari fizik-kimyoviy xossalari va tarkibi nisbatan doimiy bo’ladigan ana shu suyuqliklarning muhitidagina normal yashay oladi. Issiq qonli (gomoyoterm) hayvonlar qoni uzoq davom etgan evolyutsiya mahsulidir. Oddiy bir hujayrali hayvonlarda qon yo’q. Ular hayoti uchun zarur moddalarni hujayra po’sti orqali oladi, chiqindi keraksiz moddalarni ham ana shu yo’l orqali chiqarib tashlaydi. Zoologik silsilaning pastki bosqichlarida turadigan hayvonlarning tomirlari ichida suvsimon suyuqlik-gidrolimfa oqadi. Uning tarkibida oqsillar va boshqa azotli moddalar kam bo’ladi. Bir muncha yuqoriroq taraqqiy etgan hayvonlarda gemolimfa paydo bo’ladi.

Mazkur maqolada Amir Temur va uning avlodlari – Shohrux Mirzo hamda Sulton Abusaid Mirzoning G‘arbiy hududlarga, xususan Ozarbayjon, Eron va Iroq tomonlaridagi yurishlari tarixiy manbalar asosida yoritilgan. Harbiy yurishlarning asosiy sabablari, yurish jarayonidagi siyosiy voqealar, hududlar o‘zgarishi, hukmdorlar o‘rtasidagi kurashlar va ularning natijalari tahlil qilingan. Temuriylarning Ozarbayjon ustidan olib borgan siyosati va harbiy strategiyasi tarixiy bosqichlar asosida bayon etilgan.