Mazkur maqolada mashhur imom va hofiz Hasan ibn Sufyon Nasaviy rahimahullohning ilm talabida boshidan kechirgan og‘ir mashaqqatlari, sabr va ixlos bilan kechgan hayotiy sinovlari hamda Alloh taoloning g‘aybiy marhamati haqidagi ibratli rivoyat yoritiladi. Rivoyat orqali tolibi ilm uchun tavakkul, aqidaning sofligi, riyodan yiroqlik va ilm yo‘lida sobit bo‘lishning naqadar muhim ekani ochib beriladi. Ushbu hikoya ilm talabidagi yoshlar uchun ma’naviy tarbiya va ruhiy quvvat manbai bo‘lib xizmat qiladi.
Ushbu maqolada kelajak uchun sarmoyalar kiritishning jamiyat va davlat rivojidagi ahamiyati tahlil qilinadi. Tadqiqotda iqtisodiy rivojlanish, inson kapitali, ta’lim tizimi, sog‘liqni saqlash, innovatsiyalar, texnologiyalar va ekologik barqarorlik sohalaridagi investitsiyalarning uzoq muddatli samaralari ko‘rib chiqilgan. Maqola strategik sarmoyalarni kiritish orqali barqaror rivojlanish, ijtimoiy farovonlik va raqobatbardosh iqtisodiyotni shakllantirishning ahamiyatini yoritadi. Tadqiqot natijalari sarmoya siyosatini samarali rejalashtirish va kelajak avlod manfaatlarini ta’minlashda qo‘llanilishi mumkin.
Ushbu maqolada Zardushtiylikning paydo bo’lishi, din sifatida shakllanishi, Avesto kitobida yoritilgan odob-axloq masalalari, tarbiyaviy ahamiyati, xalqlarning madaniyati,urf-odat va udumlari haqida so’z boradi. Markaziy Osiyo hududlarida Zardushtiylik dini va Avesto kitobi qanchalik muqaddas sanalgani va qadrlangani aytiladi. Maqolada Avesto-o’lkamiz hududi haqida geografik ma’lumotlar,milliy,diniy qadriyatlar, marosimlarlar va urf-odatlar haqida yoritib berilgan.Milliy qadriyatlar hozirgacha saqlanib qolinganligi va urf-odatlarimizga aylanib ketganligi-bu Avesto xalqlarning milliy va va tafakkurini rivojlanganligini ham ko’rsatadi. Zardushtiylik dinining asosini ezgulik,yaxshilik,mehr va muhabbat tashkil etishi ham tahliliy ravishda yoritilgan. Ushbu ish Avestoning milliy qadriyatlarimizda tutgan o’rni va milliy qadriyatlarini o’rganishda muhim manba bo’lib xizmat qiladi.
В статье рассматривается ирония как одна из ключевых форм художественного выражения трагического сознания в прозе М. А. Булгакова. Исследование основано на комплексном методологическом подходе, включающем элементы теории литературы, философской эстетики и текстуального анализа. В ходе работы выявляется, что ирония в булгаковской прозе выполняет не только сатирическую или комическую функцию, но и обладает глубоким философским и экзистенциальным содержанием. На материале произведений «Мастер и Маргарита», «Собачье сердце» и «Записки юного врача» показано, что иронический дискурс способствует раскрытию трагических конфликтов личности и эпохи, усиливая драматическое звучание художественного текста. Делается вывод о том, что ирония у М. Булгакова выступает как системообразующий элемент авторской картины мира и как наиболее адекватная форма осмысления трагического опыта в условиях социального и духовного кризиса XX века.
В статье анализируются особенности авторской языковой картины мира в романе Е. И. Замятина «Мы». Основное внимание уделяется роли языка в формировании антиутопической модели общества, основанной на абсолютизации разума и коллективного сознания. Рассматриваются лексико-семантические и стилистические средства, отражающие процессы рационализации речи, обезличивания личности и переоценки ценностей. Показано, что языковая картина мира в романе носит динамический характер и изменяется по мере внутренней трансформации главного героя. Делается вывод о том, что язык в произведении выполняет концептуально значимую функцию, позволяя раскрыть философско-идеологический замысел автора и его критическое отношение к тоталитарным моделям мышления.