Maqolada xo‘jalik yurituvchi subyektlarning huquqlari va qonuniy manfaatlariga qaratilgan huquqbuzarliklar uchun ma’muriy javobgarlik instituti tahlil qilingan. Shuningdek, mahalliy va xorijiy olimlarning fikrlari o‘rganilib, xo‘jalik yurituvchi subyektlarning huquqlari va qonuniy manfaatlariga qaratilgan huquqbuzarliklar uchun ma’muriy javobgarlikni belgilash yuzasidan takliflar ishlab chiqilgan.
Мазкур мақолада глобаллашув ва рақамлаштириш шароитида гиёҳвандлик билан боғлиқ жиноятларнинг трансформацияси, хусусан, анъанавий наркотиклардан синтетик моддаларга ва кибермаконга (Даркнет, Телеграм) ўтиш жараёнлари таҳлил қилинган. Замонавий наркожиноятчиларнинг ижтимоий-демографик портирети (ёшлар, ишлайдиганлар, рақамли саводхонликка эга шахслар) ҳамда жабрланувчиларнинг, айниқса, "аптека наркоманияси" таъсирига тушиб қолган ўсмирларнинг виктимологик хусусиятлари очиб берилган. Шунингдек, тадқиқотда Ўзбекистон Республикасининг янги ЎРҚ-1151-сонли Қонунининг криминологик аҳамияти баҳоланиб, миллий қонунчиликни такомиллаштириш бўйича аниқ таклифлар илгари сурилган. Жумладан, вояга етмаганларни кучли таъсир қилувчи моддаларга жалб қилганлик учун жавобгарликни кучайтириш, кибержиноятчилик инфратузилмасини тезкор блоклаш, янги психофаол моддаларга вақтинчалик тақиқ қўйиш ва ижтимоий реабилитация шартномасини жорий этиш бўйича илмий асослантирилган қонун лойиҳалари ишлаб чиқилган.