Статья посвящена актуальной проблеме формирования здоровьесберегающей компетентности у детей старшего дошкольного возраста. Рассматриваются новации и инновации как элементы в модернизации образовательного процесса. Подчёркивается роль педагога как исследователя и проводника нововведений в образовательной среде.
Following surgical operations for brain tumors, patients often experience cognitive impairments such as decreased memory, attention, reasoning, and problem-solving abilities. These issues are more prevalent in tumors located in the frontal, temporal, and parietal regions (Taphoorn & Klein, 2004). During rehabilitation, neuropsychological interventions play a key role in restoring cognitive functions. In this study, the initial and final cognitive status of 20 patients was assessed using the MMSE and MoCA tests. An 8-week individualized cognitive training program was implemented, which included Attention Process Training (APT), memory exercises, and problem-solving tasks (Cicerone et al., 2011). As a result, 60% of the patients showed improvements in memory and attention scores, with an average increase of 18% in the overall cognitive index. These outcomes are attributed to the correct selection of training strategies and active patient participation. Computer-based neuropsychological platforms (e.g., CogniFit, BrainHQ) enhanced training effectiveness (Gehring et al., 2009). Additionally, group sessions and family psychoeducational meetings were conducted to boost motivation and maintain emotional stability. This approach improved patients’ engagement with the intervention and had a positive impact on outcomes.
Ushbu maqolada XVIII–XIX asrlarda Xiva xonligi va Rossiya imperiyasi o‘rtasidagi siyosiy, diplomatik va harbiy munosabatlar tarixiy manbalar asosida tahlil qilinadi. Dastlab savdo va elchilik aloqalari shaklida boshlangan munosabatlar, vaqt o‘tishi bilan Rossiya imperiyasining bosqinchilik siyosati ta’sirida keskin tus olgan. 1873-yilgi harbiy yurish va uning oqibatida Xiva xonligining yarim mustamlakaga aylanishi ikki davlat o‘rtasidagi asimmetrik munosabatlarning yakuniy bosqichi sifatida ko‘rsatiladi. Mazkur tarixiy jarayonlar O‘rta Osiyodagi geosiyosiy o‘zgarishlarni anglashda muhim ilmiy ahamiyatga ega.
Ushbu maqolada XVI–XIX asrlarda Oʻrta Osiyo xonliklari — Buxoro, Xiva va Qo‘qon hamda Eron (Safaviylar, Afshoriylar va Qajarlar sulolalari) o‘rtasidagi diplomatik munosabatlar tarixiy manbalar asosida tahlil qilinadi. Mazkur aloqalarning shakllanishi, rivojlanishi va muayyan siyosiy voqealar ta’sirida o‘zgarishi o‘rganiladi. Shuningdek, diniy, iqtisodiy va harbiy omillarning diplomatik jarayonlarga ta’siri yoritiladi. Maqola orqali mintaqaviy geosiyosiy muvozanatda bu aloqalarning tutgan o‘rni ochib beriladi.