This article analyzes the artistic and philosophical interpretation of nature in Norkobil Norkobilov’s novella “The Dog of the Thicket.” The natural imagery—thicket, cold, and darkness—is used to reflect the protagonist’s alienation from society, inner suffering, and existential loneliness. The dog represents a marginalized individual whose silent resistance and emotional depth unfold through symbolic landscape descriptions. Nature in the story acts not as a backdrop but as a psychological and symbolic layer of meaning.

Qon organizmning eng muhim to’qimalaridan biridir. Qon, limfa va to’qimalar aro suyuqligi organizmning ichki muhitini tashkil qiladi. Organizmning barcha to’qima va hujayralari fizik-kimyoviy xossalari va tarkibi nisbatan doimiy bo’ladigan ana shu suyuqliklarning muhitidagina normal yashay oladi. Issiq qonli (gomoyoterm) hayvonlar qoni uzoq davom etgan evolyutsiya mahsulidir. Oddiy bir hujayrali hayvonlarda qon yo’q. Ular hayoti uchun zarur moddalarni hujayra po’sti orqali oladi, chiqindi keraksiz moddalarni ham ana shu yo’l orqali chiqarib tashlaydi. Zoologik silsilaning pastki bosqichlarida turadigan hayvonlarning tomirlari ichida suvsimon suyuqlik-gidrolimfa oqadi. Uning tarkibida oqsillar va boshqa azotli moddalar kam bo’ladi. Bir muncha yuqoriroq taraqqiy etgan hayvonlarda gemolimfa paydo bo’ladi.

Ушбу мақола олий таълим институтлари, академик лицей ва коллежлар ҳамда умумтаълим мактабларида матншунослик ва адабий манбушунослик алоқадор фанлар ўқитувчилари ва адабиётга қизиққан ҳар бир киши учун ХVII асрнинг иккинчи ярмида Тошкентда таваллуд топган маш¬ҳур файласуф шоир ва мутасаввуф олим-Мавлоно Хароботий ҳақида, унинг бизгача етиб келган “Куллиёт”, “Маснавийи Хароботий” ва “Рисолаи фақрийя” асарларида шариатнинг фиқҳга оид масалалари, тасаввуфнинг асосий қоидалари, одоб-ахлоқ ҳамда ҳаётга нисбатан бўлган фалсафий муносабатлари маснавий усулида баён этилгани ва комил инсонни тарбиялаш йўлидаги аҳамияти ҳақида маълумот беради.

Музыка әййемги дәўирден ҳәзирги күнге шекем узақ раўажланыў жолын басып өтти. Әййемги дүняда музыка диний мәресимлерде ҳәм сарай турмысында қолланилган. Орта әсирлерде ширкеў музыкасы үстемлик еткен болса, Ояныў дәўиринде музыка әдеўир дүнялық ҳәм нәзиклескен. Барокко, классицизм, романтизм дәўирлери музыка формалары ҳәм усылларының раўажланыўына өз үлесин қосты. ХХ ҳәм XXI әсирлерде музыка және де ҳәр қыйлы ҳәм эксперименталлық болды.

Mazkur maqolada tilshunoslikdagi polifunksionallik hodisasi nazariy jihatdan ko‘rib chiqiladi. Til birliklarining bir vaqtning o‘zida bir necha vazifani bajarish xususiyati lingvistik tizimning murakkabligini, ijtimoiy-kommunikativ muhitga moslashuvchanligini ifodalaydi. Maqoladagi polifunksionallik tushunchasining mohiyati, turli til darajalarida namoyon bo‘lishi, kontekst bilan bog‘liqligi va amaliy tilshunoslikdagi ahamiyati yoritiladi. Shuningdek, bir qator olimlarning polifunksionallik haqidagi nazariyalari tilga olinadi.