O‘zbekiston ko‘chmas mulk bozorining shakllanish jarayoni, rivojlanish tendensiyalari ham mavjud va bu muammolar chuqur tahlil qilingan. Ko‘chmas mulk bozori mamlakat iqtisodiyotining muhim tarkibiy qismi bo‘lib, u turar joy, tijorat va sanoat mulklarini sotish, ijaraga berish, investitsiya kiritish hamda boshqarish faoliyatlarini o‘z ichiga oladi. O‘zbekiston sharoitida ushbu bozorning iqtisodiy ahamiyati, davlat siyosatining roli, mavjud qonunchilik bazasi hamda xorijiy tajribalar o‘rganilgan. Shuningdek, ko‘chmas mulk bozorini rivojlantirishda uchrayotgan asosiy muammolar — moliyalashtirishning cheklanganligi, raqamli infratuzilmaning yetarli emasligi, qonunchilikdagi noaniqliklar va investitsiya muammolari alohida tahlil qilinadi. Ushbu muammolarga qarshi samarali yechim sifatida raqamli platformalarni joriy etish, elektron monitoring tizimini yaratish, ipoteka kreditlash mexanizmlarini soddalashtirish va xorijiy investorlar uchun soliq imtiyozlarini kengaytirish taklif etilgan.

Ushbu maqola turar-joy ko'chmas mulk bozorini tahlil qilishning nazariy asoslariga qaratilgan. Maqolada keltirilgan nazariy jihatlar turar-joy ko'chmas mulkini baholash va tahlil qilishning asoslarini ochib beradi. O'rganilgan murakkab materiallar ko'chmas mulk bozorini tahlil qilish uchun asos yaratadi. Maqolada ko'chmas mulk bozori tushunchasi tushuntiriladi, uning maqsad va vazifalari umumlashtiriladi va Novosibirskdagi uy-joy sinfi bo'yicha birlamchi bozorda taklifning taqsimlanishi keltirilgan.

Mazkur maqolada ko‘chmas mulk bozori mamlakat iqtisodiy tizimining tarkibiy qismi sifatida tahlil qilinadi. Bozor iqtisodiyoti sharoitida uy-joy, tijorat va sanoat obyektlari mulk aylanmasining iqtisodiy jarayonlarga ta’siri, aholi farovonligi va investitsion faollikni oshirishdagi roli o‘rganilgan. Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatadiki, ko‘chmas mulk bozori iqtisodiyotda kapital aylanishini tezlashtirish, infratuzilma rivojlanishiga hissa qo‘shish hamda moliya tizimi barqarorligiga ta’sir etuvchi muhim omildir.

Maqolada so‘nggi yillarda respublikada demografik va urbanizatsiya omillari asosida 2030-yilgacha bo’lgan davrda uy-joylarni foydalanishga topshirishning prognoz ko‘rsatkichlar va uy-joy qurilishi tuzilmasini takomillashtirishning nazariy modeli, shuningdek jamlanma (kumulyativ) xarajatlarni minimallashtirish hamda turar joy binolarining maqbul xizmat muddatlarini belgilashga qaratilgan loyiha yechimlari samaradorligini baholash uslubi taklif etilgan.

Ushbu maqolada turar joy binolarini rekonstruksiya qilish, muammoning dolzarbligi va ahamiyati, shahar sharoitlari, shaharlarning konsolidatsiyasi, ortib borayotgan zichlik va rekonstruksiyaning bog'liq murakkabliklari, shuningdek, zamonaviy talablarga javob beradigan an'anaviy rekonstruksiya usullarini moslashtirish zarurati keltirilgan.