Legal capacity, defined as an individual’s competence to acquire rights and bear obligations, is recognized as a fundamental principle in all legal systems. This study conducts a comparative analysis of commercial capacity within the legal frameworks of Afghanistan and Egypt. The central question of the research is whether the rules governing capacity in commercial matters are similar to those applied in civil affairs, or whether there are fundamental differences between the two domains. The aim of this study is to analyze and compare the concept of commercial capacity in the two legal systems and to examine whether legally incapacitated individuals are permitted to engage in commercial activities. The research adopts a descriptive-analytical method and is based on legal sources from both countries. The findings reveal that although the foundational principles of capacity are similar in both legal systems, there are notable differences in how these principles are applied. In particular, individuals under legal incapacity are not allowed to independently engage in commercial activities, even with the permission of a guardian or curator. Moreover, guardians or curators are also prohibited from conducting commercial activities on behalf of those under their care. This study is significant because a comparative examination of these laws can enhance the understanding and application of capacity rules in commercial matters in both countries.

Ушбу мақола жиноят ҳуқуқий нормалар рақобатида қилмишни квалификация қилишнинг назарий ва амалий жиҳатларини кўриб чиқади. Мақолада жиноятлар ва уларнинг квалификацияси жараёнидаги муаммолар, жиноят ҳуқуқий нормалар орасидаги рақобат ва бу ҳолатнинг ҳуқуқий тизимдаги таъсири таҳлил қилинган. Жиноятларни тўғри классификация қилишда юзага келадиган қийинчиликлар, нормаларнинг бевосита қўлланилиши ва ҳукм чиқаришдаги хато омиллари баён этилган. Мақолада шунингдек, жиноят ҳуқуқи соҳасидаги норматив ҳужжатларнинг такомиллаштирилиши ва амалий тажрибалар орқали квалификацияни тўғри ишлатиш усуллари ҳам кўрсатилган. Судлар ва ҳуқуқшунослар учун амалиёт ва назарий жиҳатларнинг ўзаро алоқаси муҳим эътиборга олинган. Мақола жиноят ҳуқуқи нормалар рақобатини минималлаштириш ва квалификация қилиш жараёнини такомиллаштиришга қаратилган амалий тавсиялар билан якунийлашади.

Ushbu maqolada ajrashgan oilalardagi ota-onalar o‘rtasidagi munosabatlarning farzand psixologiyasiga ta’siri turli ilmiy manbalar asosida tahlil qilingan. Adabiyotlar tahlili orqali ajralishdan keyingi oilaviy muhitda farzandning hissiy-emotsional holatida yuzaga keladigan o‘zgarishlar, psixologik bosimlar va moslashuv jarayonlari yoritilgan. Tahlil falsafiy, psixologik va etnopsixologik nuqtai nazardan olib borilgan. Maqolada milliy qadriyatlar kontekstida o‘zbek oilalarida ajrashuv holatining bolalarga ta’siri alohida ko‘rib chiqilgan.

Maqolada tibbiy tashxis qilish jarayonida qo‘llaniladigan ko‘p sinfli klassifikatsiya masalalarini yechish uchun ansamblli o‘rganish yondashuvlaridan foydalanish masalasi qaralgan. Stacking, Random Forest va LightGBM ansambl usullaridan foydalanib o‘quv tanlanmalaridagi klassifikatsiya aniqligini hisoblash kabi ishlar natija sifatida olingan.

Gap tarkibidagi oʻzaro tobe bogʻlanishda boʻlgan soʻzlardan bittasi tobe boʻlak ikkinchisi hokim boʻlak vazifasini bajaradi. Tobe boʻlak hokim boʻlakka bogʻlanib hokim boʻlak talab etgan sintaktik vazifada keladi. Ana shu vazifa gap boʻlagi nomi bilan yuritiladi. Gapda soʻzlar oʻzaro grammatik munosabatga kirishib gap boʻlaklarini hosil qiadi. Gap boʻlaklari vazifasini mustaqil soʻzlargina bajaradi.Har bir boʻlagi boshqa gap boʻllaklari bilan boʻlgan grammatik munosabatlariga koʻra belgilanadi, ya’ni har bir gap boʻlagi oʻzi munosabatga kirishgan soʻz bilan ma'lum sintaktik aloqada boʻladi. Quyidagilar gap boʻlaklari turlarini belgilashda eng asosiy xususiyat boʻla olmaydi: 1) soʻzlarning qaysi turga mansubligi; 2) soʻzlarning qaysi soʻroqqa javob boʻlishi; 3) soʻzlarning gap ichida joylashish tartibi; 4) soʻzlarning qanday qoʻshimchalar olishi.