Diabetik nefropatiya (DN) —Qandli diabet kasalligiga xos bo‘lgan og‘ir asoratlardan biri bo‘lib, so’ngi bosqichdagi buyrak yetishmovchiligi (SBBY)ning asosiy sababidir. Garchi mikro- va makroalbuminuriya DNni aniqlashda "oltin standart" bo‘lib kelgan bo‘lsa-da, yangi ma’lumotlarga ko‘ra, buyrak shikastlanishi siydikdagi albumin miqdori ortishidan ancha oldin boshlanadi. An’anaviy ravishda DNning oldini olish bo‘yicha klinik tavsiyalar qonda glyukoza miqdori, qon bosimi va lipid darajasini nazorat qilishga qaratilgan. Surunkali buyrak yetishmovchiligi (SBY)dagi dislipidemiya, asosan, triglitseridlarning ko‘payishi, yuqori zichlikdagi lipoprotein (YZLP) kamayishi va past zichlikdagi lipoprotein (PZLP) o‘zgaruvchan darajalari bilan tavsiflanadi. Bundan tashqari, juda past zichlikdagi lipoproteinlar (JPZLP) almashinuvi buzilgan bo‘ladi. SBY rivojlanishi va uning davosi lipid almashinuviga ham ta’sir ko‘rsatadi va dislipidemiya holatini yanada og‘irlashtiradi. Ushbu patofiziologik mexanizmlarni chuqur tushunish — DN va SBYga chalingan bemorlar uchun lipidlar miqdorini optimal boshqarish va natijalarni yaxshilashda muhim ahamiyatga ega.

Ushbu maqolada jismoniy cheklovlari bo‘lgan shaxslar uchun psixologik yordam va ijtimoiy himoya tizimini yanada yaxshilash masalalari tahlil qilinadi. O‘zbekiston sharoitida nogironligi bo‘lgan shaxslarning psixologik va ijtimoiy muammolarini, mavjud tizimning samaradorligini va uni takomillashtirish yo‘llarini ko‘rib chiqadi. Maqola statistik ma’lumotlar, ilmiy tadqiqotlar va amaliy tavsiyalar asosida yozilgan bo‘lib, psixologlar, ijtimoiy xodimlar va davlat organlari uchun foydali qo‘llanma bo‘lishi mumkin.

Ushbu maqolada biofarmatsevtika sohasida yangi avlod dorivor moddalarni yaratishda polimer asosli materiallardan foydalanish asoslari yoritiladi. Polimerlarning farmatsevtik faol moddalar tashuvchisi sifatidagi afzalliklari — ya’ni ularning biokompatibiligi, biodegradatsiyalanuvchanligi, dori moddasining organizmga nazoratli va uzoq muddatli yetkazilishini ta’minlash kabi xususiyatlari chuqur tahlil qilinadi. Maqolada tabiiy va sintetik polimerlar asosida yaratilgan dorivor tizimlarning sintezi, tarkibi, farmakokinetik xususiyatlari hamda ularning davo samaradorligini oshirishdagi roli muhokama qilinadi. Shuningdek, polimer asosli dori shakllarining hozirgi zamon tibbiyotida qo‘llanilishi, ularni ishlab chiqishdagi dolzarb yo‘nalishlar va muammolar tahlil qilinadi. Xususan, nanostrukturalar, mikrokapsulalar, gidrogellar va plyonkalar ko‘rinishidagi polimer bazasidagi dori tashuvchi tizimlar hamda ularning sintezida qo‘llaniladigan kimyoviy va biologik usullar ko‘rib chiqiladi.

This study provides a comprehensive analysis of nanotechnology-based medical implants, emphasizing their transformative impact on modern biomedical engineering and clinical practice. The integration of nanomaterials and nanoscale surface modifications into implant design has demonstrated significant improvements in biocompatibility, mechanical strength, and functional longevity, thereby enhancing patient outcomes and reducing postoperative complications. The research systematically reviews current advancements in nanocoatings, nanoscale drug delivery mechanisms, and biomimetic surface engineering, which collectively contribute to enhanced osseointegration and antimicrobial properties. Furthermore, the study critically addresses existing challenges, including biotoxicity risks, fabrication scalability, and regulatory hurdles that impede widespread clinical adoption. By elucidating the interdisciplinary approaches underpinning the development of nanotechnology-enabled implants, this work highlights the potential to revolutionize therapeutic strategies and implantable device performance.

Ushbu maqola akademik litseylarda fizika fanini o‘qitishda kreativ yondashuvlardan foydalanishning samaradorligi va istiqbollarini atroflicha o‘rganadi. Kreativ yondashuvlar, xususan, muammolarga asoslangan ta’lim, ijodiy loyihalar, o‘yinlashtirilgan usullar va raqamli texnologiyalarni qo‘llash fizika fanini talabalar uchun yanada qiziqarli, tushunarli va amaliy jihatdan foydali qilishga xizmat qiladi. Maqolada ushbu yondashuvlarning o‘quv jarayoniga ta’siri, qo‘llanilish usullari va ularning talabalarning bilim olish darajasi hamda ijodiy fikrlash ko‘nikmalariga ta’siri tahlil qilinadi. Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatadiki, kreativ usullar talabalarning fizika faniga bo‘lgan qiziqishini sezilarli darajada oshiradi, ularning tanqidiy fikrlash va muammolarni hal qilish qobiliyatlarini rivojlantiradi, shuningdek, fan sohasida mustaqil izlanishlarga undaydi.