Maqolada jamoat xavfsizligini ta’minlash tizimida davlat-xususiy sheriklik (DXSh) mexanizmlarini qo‘llashning ustuvor yo‘nalishlari sohaviy kesimda tahlil qilinadi hamda ularni institutsional modellashtirish masalalari yoritiladi. Tadqiqotning asosiy e’tibori DXShning qo‘llanish chegaralarini belgilash, davlatning eksklyuziv vakolatlari saqlanadigan funksiyalar bilan xususiy sektor samarali jalb etilishi mumkin bo‘lgan segmentlarni normativ va boshqaruv mezonlari asosida ajratishga qaratilgan. Xususan, “Safe City” va videokuzatuv infratuzilmasi, transport va yo‘l harakati xavfsizligi yechimlari, ko‘cha yoritish va muhandislik-kommunikatsiya tizimlari, favqulodda vaziyatlar bo‘yicha xabardor qilish platformalari, ob’ekt xavfsizligi va xususiy qo‘riqlash, kiberxavfsizlik hamda servis-logistika xizmatlari yo‘nalishlarida DXSh modeli ko‘rib chiqiladi. Maqolada risklarni taqsimlash, shartnomaviy dizayn, KPI/SLA ko‘rsatkichlari, davlat nazorati, ma’lumotlar himoyasi va korrupsiyaga qarshi komplaens kabi institutsional “tayanchlar”ning sohaviy loyihalardagi o‘rni asoslanadi. Yakunda DXSh orqali jamoat xavfsizligini ta’minlashning barqaror institutsional arxitekturasi hamda amaliy tatbiq mexanizmlariga doir xulosalar va takliflar shakllantiriladi.

Ushbu maqolada XXI asrning eng katta global sog‘liq muammolaridan biri bo‘lgan semizlikning yashirin pandemiya sifatida shakllanish omillari, uning biologik, psixologik, ijtimoiy va iqtisodiy oqibatlari ilmiy asosda tahlil qilinadi. Semizlikning rivojlanish mexanizmlari, tarqalish sur’atlari, xavf darajalari, organizmga ta’siri hamda zamonaviy profilaktika va davolash strategiyalari yoritiladi.

Isroil-Falastin mojarosi jarayonida xalqaro gumanitar huquq normalarining buzilishi ushbu maqolada huquqiy nuqtai nazardan tahlil qilinadi. Mavzuni tadqiq etishda 1949-yildagi Jeneva Konvensiyalari, BMT Xavfsizlik Kengashi rezolyutsiyalari, Xalqaro sudning tegishli qarorlari hamda zamonaviy ilmiy nashrlar manba sifatida qo’llanildi. \ Shuningdek, BMTning tartibga solish borasidagi vakolatlari, ularning mavjud imkoniyatlari va siyosiy cheklovlari o’rganilib, tashkilotning nizo jarayoniga ta’sir o’tkazishdagi real holati baholandi. Tadqiqot natijasida xalqaro mexanizmlarning samaradorligi, Mavjud institutsional bo’shliqlar va xalqaro tamiyatning kelajakdagi harakatlari bo’yicha yakuniy xulosalar ishlab chiqiladi.

Ushbu maqolada kiberterorizm hodisasining jinoyat-huquqiy tahlili, uning an'anaviy terrorizmdan farqlovchi xususiyatlari hamda milliy va xalqaro qonunchilikdagi normativ tartibga solish muammolari o'rganiladi. Tadqiqot natijalarida kiberterorizm va oddiy kiberjinoyatlarni farqlash mezonlari ishlab chiqilgan, qonunchilikdagi bo'shliqlar aniqlangan hamda milliy xavfsizlikni ta'minlashda jinoiy-huquqiy choralarni takomillashtirish bo'yicha amaliy takliflar taqdim etilgan. Maqola kiberterorizm muammolarini kompleks o'rganish orqali nazariy bilimlarni boyitishga va amaliy huquq sohasini takomillashtirishga qaratilgan.

Inson huquqlari har bir shaxsning erkinligi va qadr-qimmatini himoya qiluvchi asosiy tamoyillardan biridir. Afsuski, jamiyatda shunday sabablar – jins, millat, yosh, nogironlik yoki diniy e’tiqod asosida adolatsiz munosabatlar kuzatilishi mumkin. Shu bois, inson huquqlarini hurmat qilish va diskriminatsiyaga qarshi kurashish adolatli va barqaror jamiyat sari yo’l ochadi.