В статье проводится исчерпывающий концептуальный и формально-юридический анализ институциональных и правовых основы функционирования электронного правительства в Республике Узбекистан. Установлено, что на фоне масштабной цифровой трансформации государственного управления, инициированной Стратегией «Цифровой Узбекистан – 2030», действующий нормативный каркас, ядром которого выступает Закон Республики Узбекистан «Об электронном правительстве» (ЗРУ-395), демонстрирует признаки отставания от объективных потребностей технологического развития. Выявлены фундаментальные концептуальные проблемы правоприменения: отсутствие нормативного закрепления принципа «однократности ввода данных» (once-only), порождающее межведомственное дублирование; нарастающие правовые коллизии между императивными требованиями локализации персональных данных (в свете новейшего Закона № ЗРУ-1125 от 26.03.2026 г.) и архитектурой трансграничных облачных вычислений; а также правовой вакуум в сфере алгоритмического администрирования и использования систем искусственного интеллекта (ИИ) при оказании государственных услуг. Охарактеризованы и критически осмыслены передовые зарубежные практики — децентрализованная правовая модель обмена данными Эстонии (X-Road, Закон о публичной информации) и централизованная модель проактивного государственного управления Южной Кореи (Закон об электронном правительстве). Оценено соответствие национальной правовой базы международным стандартам интероперабельности и защиты данных. На основе проведенного исследования сформулированы развернутые, постатейные предложения по внесению изменений и дополнений в законодательство Республики Узбекистан, направленные на переход от парадигмы реактивного электронного документооборота к концепции проактивного цифрового государственного администрирования.
Bul maqalada oqıwshılarda ushrasatuǵın agressiv minez-qulıqtıń psixologiyalıq ózgeshelikleri, onıń payda bolıw sebepleri hám rawajlanıw faktorları sáwlelendirilgen. Mektep jasındaǵı balalardıń minez-qulıqındǵı agressiyanıń túrleri, onıń shaxs qalıplesiwine hám oqıw procesine tásiri tahlil etiledi. Sonday-aq, oqıwshılardaǵı agressiyanıń aldın alıw hám onı korreksiyalaw boyınsha psixologiyalıq usıllar hám usınıslar islep shıǵılǵan.
Polycystic Ovary Syndrome reproduktiv yoshdagi ayollarda keng tarqalgan endokrin-metabolik kasalliklardan biri hisoblanadi. So‘nggi yillarda Vitamin D tanqisligi ushbu sindrom rivojlanishida muhim patogenetik omil sifatida qaralmoqda. Mazkur maqolada vitamin D ning insulin signalizatsiyasi, steroidogenez, follikulogenez, yallig‘lanish mediatorlari hamda gen ekspressiyasiga ta’siri bilan bog‘liq molekulyar mexanizmlar zamonaviy ilmiy manbalar asosida tahlil qilindi. Adabiyotlar tahliliga ko‘ra, vitamin D yetishmovchiligi insulinrezistentlikni kuchaytiradi, androgenlar sintezini oshiradi hamda ovulyator funksiyaning buzilishiga olib keladi. Bundan tashqari, VDR genlari polimorfizmlarining PTTS rivojlanish xavfi bilan bog‘liqligi aniqlangan. Vitamin D ning immunomodulyator va antioksidant xususiyatlari surunkali yallig‘lanish hamda oksidlovchi stressni kamaytirishda muhim ahamiyat kasb etadi. Olingan ma’lumotlar vitamin D metabolizmi PTTS patogenezining asosiy molekulyar bo‘g‘inlaridan biri ekanligini ko‘rsatadi.
Ushbu maqolada yoshlarning o‘quv faoliyatida motivatsiyaning o‘rni, uning mazmun-mohiyati va ta’lim samaradorligiga ta’siri tahlil qilingan. Motivatsiyaning ichki va tashqi turlari, o‘quvchilarning bilim olishga bo‘lgan qiziqishini shakllantiruvchi omillar hamda motivatsiyaning akademik muvaffaqiyat bilan bog‘liqligi yoritib berilgan. Shuningdek, oilaning, o‘qituvchining, tengdoshlar muhitining va zamonaviy ta’lim texnologiyalarining motivatsiyaga ta’siri ko‘rib chiqilgan. Maqolada A. Maslow, D. McClelland, L. Vygotskiy va boshqa olimlarning motivatsiyaga oid ilmiy qarashlari tahlil qilinib, ularning ta’lim jarayonidagi ahamiyati ochib berilgan. Tadqiqot natijalariga asoslanib, yoshlarning o‘quv faoliyatidagi motivatsiyasini rivojlantirish bo‘yicha amaliy tavsiyalar keltirilgan.
Ushbu maqolada yangi Konstitutsiyaning Ikkinchi bo'limi (V–XI boblar, 19–64-moddalar)da mustahkamlangan inson huquqlari kafolatlarining mazmuni, tarkibiy tuzilishi va huquqiy tabiati kompleks tarzda tahlil etiladi. Tadqiqot qiyosiy-huquqiy va matn tahlili metodlaridan foydalanib, inson huquqlarning bevosita amal qilishi tamoyili, aybsizlik prezumpsiyasi va ekologik huquq singari konstitutsiyaviy yangiliklardagi kontseptual siljishlarni aniqlaydi. Natijalar shuni ko'rsatadiki, 2023 yilgi yangi Konstitutsiya inson huquqlari himoyasida davlatning ijobiy majburiyatlarini sezilarli darajada kengaytirdi va "insonning qadr-qimmati oliy qadriyat" paradigmasini butun huquqiy tizim uchun markaziy asos sifatida belgiladi. Shu bilan birga, bir qator huquqlarning amaliy tatbiqini ta'minlash uchun qo'shimcha tarmoq qonunchiligi zarurligining qolib turishi muammo sifatida aniqlanadi.