In international documents, various definitions of torture have been presented, with the most comprehensive and reasonable being the definition provided in the Convention Against Torture of 1984. Article 1 of this Convention states that, for the purposes of the Convention, the term "torture" refers to any intentional act that causes severe physical or mental pain or suffering to a person, for the purpose of obtaining information or confessions from him or a third person. It also encompasses punishing a person for an act that he or a third person has committed or is suspected of committing, or threatening or coercing him or a third person. Punishment based on any form of discrimination is also considered torture. However, the same article adds that pain and suffering resulting from the inherent or incidental characteristics of lawful penalties are excluded from this definition. Among the international guarantees against torture in the international legal system are the Convention Against Torture of 1984, the Universal Declaration of Human Rights, the International Covenant on Civil and Political Rights, the Geneva Conventions, the Statute of the International Criminal Court, the European Convention on Human Rights, the American Convention on Human Rights, and the African Charter on Human and Peoples' Rights. Establishing the position of the prohibition of torture in the international legal system as one of the absolute principles contributes to preventing violations of the prohibition of torture, upholding human rights, and ensuring fair trials within the judicial process.

Ushbu maqola ta'lim muassasalarida fuqaro muhofazasi tadbirlarini o‘tkazish va hujjatlarini ishlab chiqish masalalariga bag‘ishlangan. Maqolada fuqaro muhofazasi tadbirlarining ta'lim muassasalarida ahamiyati, asosiy qoidalari, tashkilotlar tomonidan bajarilishi kerak bo‘lgan vazifalar va hujjatlarni tayyorlashda e'tibor berilishi lozim bo‘lgan masalalar ko‘rib chiqiladi. Tadbirlar o‘quvchilarning xavfsizligini ta'minlash, favqulodda vaziyatlarga tayyor turish va evakuatsiya rejalari orqali muassasada xavfsizlikni mustahkamlashni maqsad qiladi. Maqola, shuningdek, hujjatlarni takomillashtirish, innovatsion texnologiyalarni joriy etish va muntazam yangilanishlarning ahamiyatini ta'kidlaydi.

Ushbu maqolada aholini jismoniy tarbiyaga jalb etishning samaradorligini baholash tizimi va uning ahamiyati tahlil qilinadi. Aholini jismoniy tarbiyaga jalb qilish, nafaqat jismoniy sog‘likni yaxshilash, balki ruhiy holatni, farovonlikni oshirish va jamiyatda sog‘lom turmush tarzini targ‘ib qilishga ham katta hissa qo‘shadi. Maqolada baholash tizimi uchun qo‘llaniladigan metodologik yondashuvlar, ko‘rsatkichlar va zamonaviy usullar taqdim etiladi. Samaradorlikni baholashda ishlatiladigan metodlar, shu jumladan statistik tahlil, so‘rovnomalar va ko‘rsatkichlar tahlili kabi usullar hamda jismoniy tarbiya faoliyatini takomillashtirish bo‘yicha takliflar keltirilgan. Ushbu maqola aholini jismoniy tarbiyaga jalb qilish bo‘yicha samarali tizimlarni yaratishga va sog‘lom turmush tarzini shakllantirishga qaratilgan ilmiy asoslarni taqdim etadi.

Ushbu maqola jismoniy tarbiya darslarida zamonaviy ta'lim berish usullarining ahamiyatini tahlil qiladi. Maqolada zamonaviy pedagogik texnologiyalar, interaktiv metodlar, gamifikatsiya, multimedia vositalari va individuallashtirilgan yondashuvlarning ta'lim jarayoniga qanday ta'sir ko'rsatishi va o'quvchilarning jismoniy, ruhiy va ijtimoiy rivojlanishiga qanday hissa qo'shishi ko'rib chiqiladi. Zamonaviy usullar nafaqat jismoniy salomatlikni yaxshilash, balki o'quvchilarni motivatsiya qilish, o'ziga bo'lgan ishonchni oshirish va sport faoliyatida samarali ishtirok etish uchun zarur ko'nikmalarni rivojlantirishga yordam beradi. Maqola shuningdek, texnologiyalarni jismoniy tarbiya darslarida qo'llash, tashqi muhitni ta'lim jarayoniga jalb qilish va o'quvchilarga rag'batlantiruvchi muhit yaratish haqida muhokama qiladi. Barcha metodlar orqali jismoniy tarbiya darslari yanada interaktiv, samarali va qiziqarli bo'lishi mumkin.

В статье рассматривается значение научно-исследовательской деятельности в педагогике как инструмента поиска эффективных форм работы с детьми старшего дошкольного возраста. Особое внимание уделено использованию квест-игр как средства формирования навыков сотрудничества у детей 6–7 лет. Представлены результаты анализа теоретических подходов и обозначены практические рекомендации по организации квест-игр в образовательной деятельности.