Abstract. Alisher Navoiy ijodiy merosi o‘zbek mumtoz adabiyotining bebaho ma’naviy boyligi bo‘lib, unda insoniylik, muhabbat, sadoqat, ezgulik va komillik kabi umuminsoniy qadriyatlar yuksak badiiy mahorat bilan ifodalangan. Buyuk mutafakkirning adabiy merosini chuqur o‘rganish, undagi ma’naviy-axloqiy g‘oyalarni yosh avlod ongiga singdirish bugungi adabiyotshunoslikning muhim vazifalaridan biridir. Shu nuqtayi nazardan, Alisher Navoiyning “Xamsa” asari tarkibiga kiruvchi “Layli va Majnun” dostoni alohida ilmiy va badiiy ahamiyat kasb etadi. Mazkur maqolada dostondagi asosiy va yordamchi obrazlarning badiiy tavsifi, ularning xarakter xususiyatlari, o‘zaro munosabatlari hamda asar g‘oyasini ochib berishdagi o‘rni tahlil qilinadi. Xususan, Qays (Majnun), Layli, Navfal, Ibn Salom va Zayd obrazlari misolida muhabbat, sadoqat, ruhiy iztirob, ijtimoiy tengsizlik va ma’naviy kamolot masalalari yoritiladi. Shuningdek, obrazlarning ramziy-majoziy mazmuni, ularning tasvirida qo‘llanilgan badiiy vositalar va Navoiy ijodiy mahoratining o‘ziga xos jihatlari ilmiy-nazariy jihatdan tahlil etiladi. Maqolada obrazlar tizimi orqali dostonda ilgari surilgan insonparvarlik va pok muhabbat g‘oyalarining badiiy ifodasi ochib beriladi.