Abstract. Maqolada intertekstuallik nazariyasining M.Baxtin dialogizmidan Yu.Kristeva, R.Bart va J.Jenett konsepsiyalarigacha bo‘lgan tadriji qiyosiy-nazariy jihatdan tahlil qilinadi. Nazariyalar subyekt maqomi, matn chegarasi, munosabat birligi va o‘quvchi roli mezonlari asosida taqqoslanib, ularning “keng” (ontologik) va “tor” (tahliliy) modellarga ajralishi asoslanadi. Jenettning transtekstuallik tasnifi Sharq mumtoz poetikasidagi talmeh, tazmin, iqtibos, nazira, taxmis va sharh bilan funksional muvofiqlashtiriladi. O‘zbek tadqiqotlari tahlili asosida atamaning haddan tashqari kengaytirilishi xavfi ko‘rsatilib, ikki bosqichli tahlil modeli taklif etiladi.