Abstract. Maqolada oʻzbek xalq dostoni «Navoiy va Guli»dagi anʼanaviy (turgʻun) oʻxshatishlar lingvomadaniy nuqtai nazardan tahlil qilinadi. Oʻxshatish etalonlari — oy, quyosh, gul, sher, yoʻlbars, kiyik, boʻta, asal, oʻt kabi obrazlar — oʻzbek xalqining estetik ideali, axloqiy qadriyatlari va dunyoqarashini ifodalovchi madaniy birliklar sifatida oʻrganiladi. Tadqiqot anʼanaviy oʻxshatishlar xalq ogʻzaki ijodi bilan mumtoz adabiyot poetikasini bogʻlovchi koʻprik ekanini koʻrsatadi.