Abstract. Ushbu maqolada klassik huquqiy doktrinalardan biri hisoblangan hokimiyatlar bo‘linishi prinsipining bugungi kundagi zamonaviy talqini, uning transformatsiyalashuv jarayonlari hamda zamonaviy davlat boshqaruvi tizimini shakllantirishdagi fundamental o‘rni ilmiy jihatdan tahlil qilingan. Muallif an’anaviy qonun chiqaruvchi, ijro etuvchi va sud hokimiyati o‘rtasidagi “tiyilish va muvozanat” (checks and balances) tizimining raqamlashtirish, globallashuv va yangi institutsional tuzilmalar (nazorat-tekshiruv organlari, mustaqil komissiyalar va ombudsmanlar) ta’sirida o‘zgarayotgan uslublarini tadqiq etadi. Maqolada Yangi O‘zbekiston sharoitidagi konstitutsiyaviy islohotlar prizmasi orqali parlamentarizm prinsiplarini kuchaytirish, ijro etuvchi hokimiyatning hisobdorligini oshirish va sud hokimiyatining real mustaqilligini ta’minlash borasidagi qonunchilik normalari tanqidiy baholangan. Tadqiqot davomida rivojlangan xorijiy davlatlarning ilg‘or konstitutsiyaviy tajribasi qiyosiy-huquqiy metodlar yordamida o‘rganilib, hokimiyatlar bo‘linishi prinsipining davlat apparati samaradorligini oshirish va byurokratiyani jilovlashdagi roli yoritilgan. Yakunda hokimiyat tarmoqlari o‘rtasidagi huquqiy kolliziyalarni bartaraf etish, konstitutsiyaviy nazorat mexanizmlarini takomillashtirish hamda davlat boshqaruvida xalq hokimiyatchiligi prinsiplarini yanada mustahkamlash bo‘yicha ilmiy-amaliy taklif va tavsiyalar ilgari surilgan.