Abstract. Ushbu maqolada Nazar Eshonqul ijodi misolida o‘zbek nasrida postmodernizmning shakllanish jarayoni tahlil qilinadi. Tadqiqotda adibning “Shamolni tutib bo‘lmaydi”, “Maymun yetaklagan odam”, “Qora kitob” hamda “Go‘ro‘g‘li yohud Hayot suvi” kabi asarlariga tayangan holda fragmentarlik, intertekstual yondashuv, mifologik model, axloqiy noaniqlik, an’anaviy syujetning buzilishi va ramziy-falsafiy tasvir kabi belgilar ko‘rib chiqiladi. Tahlil natijasida Nazar Eshonqul o‘zbek nasriga postmodern estetikaga yaqin bo‘lgan badiiy vositalarni faol olib kirgan, biroq ularni milliy xotira, tarixiy og‘riq, folklor va axloqiy mushohada bilan uyg‘unlashtirgan ijodkor ekani asoslanadi. Xulosa sifatida aytish mumkinki, Nazar Eshonqul o‘zbek nasrida postmodernizmni “tayyor ko‘chirilgan shakl”da emas, balki milliy badiiy tafakkurga moslashgan ko‘rinishda shakllantirgan muhim adiblardan biridir [1; 2; 3; 7; 9; 10].