Abstract. Ushbu tadqiqotda tabiiy, texnogen va ekologik tusdagi favqulodda vaziyatlarning atrof-muhit hamda bioxilmaxillikka ko‘rsatadigan salbiy ta’sirini oldini olishning ilmiy-amaliy komponentlari tahlil qilingan. Ishda ekologik monitoring, GIS-modellashtirish va biotexnologik usullardan foydalanilib, favqulodda vaziyatlarning biosferaga zararini kamaytirishning to‘rtta asosiy komponenti belgilandi: raqamli erta xabar berish monitoringi, muhandislik-ekologik muhofaza, ekotizimlarni biotexnologik tiklash hamda me’yoriy-huquqiy boshqaruv. Xulosa sifatida ushbu komponentlarni uzviy joriy etish orqali bioxilmaxillik va ekologik barqarorlikni saqlab qolish imkoniyatlari asoslab berilgan.